Ik heb Che (part one) van Steven Soderbergh nog een keer gekeken. Vooral zijn speech tijdens bij de VN maakt indruk.
Patria o MUERTE.
Wat me opvalt is dat Steven Soderbergh een film over Che maakt, waar Che als held overeind blijft. Niet omdat ik Soderberghs objectiviteit in twijfel trek, maarik had toch zeker een zekere censuur verwacht.
Ook de executies die onder Che’s naam zijn uitgevoerd blijven niet onvertoond, maar deze lijken geheel voorstelbaar, niet erger dan de doodstraf voor een kinderverkrachter in Texas.
Ik weet naast deze film, the motorcycle diaries en alle t-shirts niets over Che. Voor zover ik weet een man die zijn principes hoog hield. Zelfs onder druk van een nucleaire macht. Terwijl wij in deze tijd al bang zijn voor een verslechtering van de economische band met Amerika. Dat was een paar jaar geleden toen de VS Irak binnenviel. Terwijl dat absoluut gezien dat nu het het armste land van de wereld is.
10.000.000.000.000 dollar schuld. Dat is 2000 dollar per persoon op aarde. Ik snap helemaal niets van macro-economie.
